شکل کفشور: تحلیلی طراحی و عملکردی
کفشور آب را جابجا میکند. همچنین در وسط یک کف تمام شده قرار دارد که همه میتوانند آن را ببینند. بخش اول لولهکشی است. بخش دوم دلیل اهمیت شکل برای مردم است.
در ساخت و ساز مدرن، کفشور تقریباً به طور قطع مربع است. مربع غالب است زیرا کاشیها مربع هستند. کفشور با خطوط دوغاب همتراز میشود، به لبههای کاشی میچسبد و در نصب تمیز در کف محو میشود. سازندگان به طور پیشفرض مربع را انتخاب میکنند.
کفشورهای گرد هنوز وجود دارند، اما فرمت سنتی آنها هستند، که در خانههای قدیمی و بازارهایی مانند ژاپن و اروپا که استانداردهای گرد عمیقاً ریشهدار هستند، رایج است. در یک کف کاشیکاری شده مدرن، یک کفشور گرد برجسته میشود. در یک اتاق ابزار خوب است، اما در لابی هتل نامناسب است.
اگر شکل را برای زهکشی در نظر میگیرید، وقت خود را تلف نکنید. آب از طریق لوله خروجی در زیر خارج میشود، نه از طریق پوشش. آن لوله گرد است، معمولاً ۴۰ یا ۵۰ میلیمتر، صرف نظر از پوشش یکسان است. گلوگاه زیر زمین است.
شکل در طول نصب اهمیت بیشتری دارد. یک کفشور گرد جهتگیری ندارد: آن را بیندازید. یک کفشور مربع باید از طرح کاشی پیروی کند. دهانه را چند میلیمتر خارج از اندازه ببرید، و کفشور کج قرار میگیرد و هر خط دوغاب آن را نشان میدهد. کفشورهای مربع پاداش آمادگی دقیق را میدهند.
مربع همچنین یک گزینه طراحی را دارد که گرد به ندرت با آن مطابقت دارد: پوششهای کاشیدار. یک سینی فرورفته قطعهای از کاشی کف را نگه میدارد تا کفشور ناپدید شود. پوششهای کاشیدار گرد وجود دارند اما نادر هستند. برش یک دایره تمیز در کاشی مربع سختتر از برش یک مربع است.
اما جنس بیش از همه اهمیت دارد. یک کفشور برنجی گرد بیشتر از یک کفشور پلاستیکی مربع عمر میکند. یک کفشور برنجی مربع بیشتر از یک کفشور استیل گرد که خیلی نازک پرس شده است، عمر میکند. شکل را با کف تطبیق دهید. جنس را با سالهایی که نیاز دارید تطبیق دهید.
شکل یک انتخاب طراحی با پیامدهای کوچک است. جنس یک انتخاب عملکردی با پیامدهای بزرگ است. بدانید کدام را انتخاب میکنید.